|
Dunya, ulke, sehir, mahalle, okul. SINIF
Ya da tam tersten okuyalim. Siniftan dunyaya... Cocuk genclerimizden
etrafimizdaki dunyaya...
Kendi iclerinde bir dunya olan mahalleler var, hemen yanibasimizda,
etrafimizda. O mahalle-dunyalar, icinde yasadigimiz dunyanin tum zorlugunu,
siddetini, terini, kanini barindiriyor. O mahalle-dunyalarin disina cikmak
zordur, hele bir ciktin mi, tekrar icine girmek daha zordur. Orada cocuklar
okullarina giderken, bir taraftan bu dunyanin icinde hayatta kalabilmenin
yollarini ararlar. Bir seye ait olmak zorundalar. Tutunduklari, ait olduklari
seyin bir parcasi olacaklar. Neye ozeniyorlarsa, ona donusecekler.
Istanbul. Karadere Lisesi. Bu mahalle-dunyanin bir kesidi. Bu hayat
sinavindan sadece gencecik cocuklarimiz gecmiyor. Bu defa, bu kan lekeli, kirik
tahtali sinifta, eski siralarda, ev kadinimizdan, esnaf kocamiza, lise
ogrencisinden, ogretmenine, bu dunyayi olusturan, sekillendiren ve ona tabii
olan hepimiz oturuyoruz. Hepimiz ayni siniftayiz. Hepimiz ayni dersi okuyoruz.
Sinifi gecmekten daha onemli bir gayemiz var, hepimizin.
|